“ฉันเองค่ะ”

จู่ๆฝนก็ตก ตอนแรกนึกว่าแหย่เล่นพอขำๆ แต่ที่ไหนได้มันตั้งหน้าตั้งตาตกน่าดูเลย ตกเป็นตกตาย
เหลือบมองดูนาฬิกาอีก 7 นาที…จะ 5 โมง

เป็น 7 นาทีที่ยาวนานมากสำหรับความกระหายใคร่อยากเรอ ฝนก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะหยุด กลับกระหน่ำ
ลงมา ….มันช่างท้าทายผู้กล้าเหลือประมาณ คล้ายๆจะถามว่า “ว่าไงหล่ะ มึงกล้าไหม?”
บ้าละ!!! ท้าทายผู้กล้า ผู้กล้าอาจจะสุขุมพอที่จะรอให้ฝนหยุดตก แต่ท้าทายอิบ้าอย่าหวังว่าจะยอม
เสียอะไรก็เสียได้ เสียเวลาเรอนี่รับไม่ได้จริงๆ

สุดท้ายถ้ามองจากด้านบน จะเห็นร่มสีขาวเคลื่อนไหวฉับ ฉับ มุ่งหน้าตรงไปที่เซเว่น
ถึงเซเว่นเหลือบมองดูนาฬิกาของร้านที่แขวนไว้หลังเค้าเตอร์ แสรดดดดดดด เหลืออีก 10 กว่านาที
ถึงจะ 5 โมง

“ใครมันแกล้งกูวะ?”

เดินออกจากเซเว่นมุ่งหน้าไปทิศเหนืออีก 3-4 ห้องแถว ที่หมายคือร้านขายของชำเจ้าเก่า
หึหึ ชายกางเกงตอนนี้เปียกชุ่มและเลอะ จากที่ตั้งใจไว้ว่าจะซื้อแค่ 2 ขวด จัดหนักมาเป็น
4 ขวดม่างเลย ไหนๆก็ไหนๆแล้ว เปียกมันครั้งเดียวก็เอาให้คุ้มเมา ฮุ้ย!!!

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s