หัวข้อนี้หนูเบื่อ

วันนี้หมอบอกว่าจะถอดสายฉี่ให้แม่ แล้วจะให้หัดเดิน
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเดินได้แล้วจะให้กลับบ้าน ยังต้องอยู่ทำแผลต่อไปเรื่อยๆจนกว่าแผลจะหายดี
ส่วนแม่ ที่คิดไปเองว่าถ้ายอมให้หมอตัดเท้าเพิ่ม จะได้นอนโรงบาลอีกแค่ไม่กี่วันก็กลับบ้านนั้นถึงกับนอนถอนหายใจ

จะถอนหายใจไปทำไม๊ ชีวิตออกจะสบายนอนคิดถึงแต่เรื่องกินไปเถอะ คิดแต่ว่าตัวเองทุกข์ทนทรมานคนเดียวอยู่ได้ ไม่ดูคนรอบๆข้างเลยว่าเค้าเดือดร้อนเพราะตัวขนาดไหน บางทีก็อยากโดดบีบคอให้ขาดอากาศหายใจตายไปสะ
เห้ย!!!! เลวอีกละกู

รู้จากซีว่า ที่ก้นคุณย่ามีแผล และแผลเริ่มใหญ่และเป็นหนองจนย่าไม่ยอมใส่แพมเพิส และไม่ยอมบอกหมอถึงแผลที่ว่านี้ ผลที่ตามมาก็คือ เมื่อคืนขี้เลอะไปทั้งเตียง และซียังบอกอีกว่าย่าให้ไปซื้อน้ำกระเจี๊ยบที่ 7/11 ให้ย่าด้วย ย่าอยากกินน้ำหวาน

เป็นเบาหวาน อยากกินหวาน สังสัยกลัวน้ำตาลในเลือดไม่เหนียวข้นพอ เลยคิดอยากจะเติมลงไปอีก
ดี!!! กินเข้าเยอะๆ กินเข้าไป

ตั้งใจว่าเย็นนี้จะบอกพยาบาลถึงเรื่องแผลที่ก้นของแม่ พรุ่งนี้พยาบาลจะได้แจ้งหมอให้ตรวจดูแผล ว่ามันจะลามจนเป็นเรื่องใหญ่โตอีกไหม ไม่อยากจะคิดสภาพเลย ไหนแผลตัดเท้าไหนจะแผลที่ตูด เห้อ…

One thought on “หัวข้อนี้หนูเบื่อ

  1. Nuttaphan พูดว่า:

    คนไม่สบาย ทุกข์
    คนดูแล ทุกข์
    คนเรามักจะแสดงออกในความทุกข์ต่างรูปแบบ
    แต่ ความนัย ในความทุกข์ กลับเหมือนกัน

    เรามีแม่ ที่่มีโรคประจำตัว เหมือนกัน
    และมีความดื้อเงียบ ไม่ต่างกัน เช่นเดียวกัน

    นานแล้วที่ไม่ได้เห็น หยิง ^^

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s