เนื้อเรื่องย่อ

ตอนนี…

ตอนนี้ ต่างฝ่ายก็ต่างแบกรับความอดทนอดกลั้นกันไว้

ทั้งตัวคนป่วยเอง และครอบครัว
มันเป็นเรื่องที่เริ่มจะยาวนานพอสมควรแล้ว เรื่องแม่ป่วย เริ่มตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ปีที่แล้ว จนถึงวันนี้ เราก็ยังเทียวเข้าเทียวออกโรงพยาบาลกันเป็นว่าเล่น เหมือนกับละครที่เรตติ้งกำลังพุ่งพรวดจนคนเขียนบทต้องเขียนบทเพิ่มเพื่อลากยาว ยาว และยาว จนอืด เอียน เอือม อิดหนาระอาใจไปตามๆกัน

มันนานจนตัวคนป่วยเองก็เริ่มบ่นอยากจะตาย
ตัวญาติๆเองก็อยากจะให้หมอตัดคอแม่ไปสะจะได้รู้แล้วรู้รอดกันไป
ไม่ต้องมาค่อยๆแทะ ค่อยๆเล็มกันไปแบบนี้
เราทุกคนรู้ รู้ว่าแม่จะไม่มีวันหายจากโรคเบาหวานได้หรอก
ทั้งๆที่เบาหวานไม่ใช่มะเร็ง แต่คนที่ไม่ดูแลตัวเองเลยอย่างแม่ ยังไงก็ไม่มีวันหาย
เค้าห้ามกินอะไร นั่นคือสิ่งที่แม่อยากจะกิน และหามากินจนได้

ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน ก็ได้แต่อดทนกันไป

เหลือก็แค่รอ รอวันสุดท้ายมาถึงเท่านั้นเอง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s