เธอคะ..

     เช้านี้ ลมหนาวแวะมาทักทายเบาๆที่หน้าบ้าน 
     ชวนใจหายนะคะ
     หนึ่งวัน หนึ่งฤดู หนึ่งปี มันช่างผ่านไปเร็วเหลือเกิน
     แล้วนี่ฉันมัวทำอะไรอยู่
     ทั้งๆที่หัวใจฉัน บอกเสมอๆว่า
     "เราออกไปเที่ยวข้างนอกกันเถอะ"

     ลมหนาวของเช้าวันนี้ทำหัวใจฉันป่วยไข้และร้องงอแง
     ที่จริงจะโทษลมหนาวก็ไม่ถูกต้องนัก
     โทษเธอ คนที่ทำให้ต้องคิดถึงสิจึงจะถูกต้อง
     อยากเขียนจดหมายถึงเธอสักฉบับจังค่ะ
     เขียนชวนเธอมานั่งดูดอกกาสะลองด้วยกัน

     นี่..ฉันเพ้อเจ้อมากไปใช่ไหม?
    
     ต้องทำงานแล้วหล่ะ หวังว่าเธอคงสบายดีนะคะ

5 thoughts on “

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s