เมื่อความคิดถึงกลับมาอีกครั้ง ก็ยังรู้สึก………………..

เธอจ๋า…

เมื่ออาทิตย์ก่อนฉันยังนึกสงสัยอยู่ว่า
"เมื่อไหร่นะความสุขจะวิ่งตามมาทันเสียที"
วันทั้งวัน มีแต่คำว่าเมื่อไหร่? ทำไม? วนซ้ำไปซ้ำมาในหัวเต็มไปหมด พอใจนิ่งสักนิดก็ได้แต่ทอดถอนใจ นั่งมองฟ้าสีทึมๆ ฉาบสายฝนบางๆ ทั้งที่เมื่อก่อนบรรยากาศแบบนี้ฉันจะมีความสุขกับการนอนจมอยู่ในกองหนังสือกองใหญ่ อ่านทั้งวัน

ความที่ไม่รู้จะทำอะไร จึงรื้อเอ็นทรี่เก่าๆอ่านไปเรื่อยๆ อ่าน"จดหมายที่ไม่ได้ส่ง(ให้เธอ)"อีกครั้งรอยยิ้มก็กลับมาเยือนเต็มหัวใจ เหมือนกลับไปได้รู้สึกรักเธออีก เหมือนวันที่เคยรัก

               แล้ว
                ก็
             แอบ
              คิดถึง
               เธอ
              จน
               ได้

นั่งยิ้มอยู่คนเดียวพักใหญ่ ก็คิดถึงลมธันวาที่โอบกอดทั่วทุ่งดาวขึ้นมา ฉันไม่ได้กลับบ้านเลยเมื่อหนาวที่เพิ่งผ่านไป มันเป็นเหตุการณ์ต่อเนื่องที่ทะเลาะกับพ่อเมื่อปีที่แล้ว(เรื่องบ้านเลอะ)บ้านไม่สะอาดทำเราสองพ่อลูกไม่คุยกันได้เป็นปี ปี ไม่แปลกหรอกค่ะ คนสองคนที่มักจะใช้อารมณ์ให้นำพาชีวิตจะรู้สึกแย่เวลาที่หายโมโห แล้วก็อายที่จะยิ้มให้กัน เป็นอย่างนี้ประจำ ฉันว่ามันไม่ใช่เรื่องดีเลย ปีที่ผ่านไป ทุ่งดาวจึงร้าง พ่อก็ไปอยู่เสียที่ปาย ฉันเองก็อยู่แต่ที่ในเมือง ฉันกับพ่อคงน่ากลัวอย่างที่เธอเคยว่านะคะ พวกอารมณ์ร้าย

อารมณ์ที่ทำให้ฉันทำอะไรบางอย่างหายไป

              
               มีความสุขกับเสียงฝนนะคะ
                     ฉันเอง..

6 thoughts on “เมื่อความคิดถึงกลับมาอีกครั้ง ก็ยังรู้สึก………………..

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s