คิดถึงเธอค่ะ “คนของความคิดถึง”

สองอาทิตย์ที่ผ่าน ฉันได้แต่นั่งจมอยู่ในภูเขารายชื่อลูกค้าที่วางเกลื่อนเต็มโต๊ะ และลามไปรกที่ใต้โต๊ะ
ไม่สนุกเลยกับการที่ต้องคุยกับคนแปลกหน้าในจำนวนที่มากจนเกินไป ก็นั่นหล่ะอะไรที่มากจนเกินไปมักไม่ดีต่อความรู้สึกเสมอ เหมือนฉันที่เฝ้าแต่คิดถึงเธอมากจนเกินไป
และผลที่ได้คือ ฉันนั่งเหงาในห้องเศร้าคนเดียว

ว่างเมื่อไหร่ฉันจึงฝังร่างเข้าไปในโลกเกมส์ออนไลน์เสียทุกๆครั้ง แต่เราก็ต่างรู้ ใครเล่าจะหนีหัวใจตัวเองได้
ฉันจึงยังคงคิดถึงเธอ
การได้นั่งคิดถึงเธอ
นั่งเขียนจดหมายถึงเธอ คือความสุขของฉัน
คิดถึงเธอเฉียบพลัน
คิดถึงเธอแบบไร้เหตุผล
ดูมันขาดหลักเกณฑ์ทางตรรกะมากไหมคะ?
ช่างเถอะค่ะ
เพราะการได้คิดถึงเธอมันทำให้ฉันยิ้มได้ รักเป็น
และหัวเราะเสียงดัง

ฉันเองค่ะ